!!~Evil_Acid~!! 的个人资料~Memories Of Love~照片日志列表 工具 帮助

!!~Evil_Acid~!!

4月25日

ปะต๋มนิเทด

ไม่มีอะไรสนุกไปกว่าการที่จะได้สนุกกับเพื่อนๆหลายคนๆอีกแล้ว
 
วันที่ 24 เมษายน 49
 
วันนี้ตื่นตอน 6.00 มาจัดของในกระเป๋า ยัดๆ ตามใจไร ใส่หมด อีนุ้งโทรมาปลุกอีกที
ก็เลยพลอยรถของอีนุ้งไปด้วย แม่มันไปส่ง ตอนสี่แยก ที่มีพระบรมรูปอะ รถแม่มัน ประตูเปิดปลิวเลย
ดีนะ แม่มันไม่ปลิวลงไปกัน ไม่งั้นได้ตายยกพวก  น้องมันก็มาแต่นั่งด้านหลัง พี่ซาบซึ้งใจจิงๆ 55
ถึง รร รีบเร่งไปเข้าสี มีไอบักนั่งอยู่ข้างๆ ก็ยังดีอะนะ ดีกว่าไม่มีไครู้จักสักคน ชะตายังลิขิตให้เรามีโชคอยู่
นั่งฟัง How To Think จองตั๋วเข้าเฝ้าพระอินทร์เรียบร้อย เฝ้าไปหลายยกเหมือนกัน ก็เลยฟังไม่รู้เรื่องเลย หุหุ
ทำแบบฝึกหัดได้อยู่พวก ตาดู และก็ AR หล่ะ  เข้ากิจกรรมฐาน เราว่า ฐานเส้นทางชีวิตอะ หนุกที่สุดแล้วนะ
แต่มันก็เละที่สุดอะ ดีที่ได้อ่างจากุชชี่ มาล่างตัวซักหน่อย สะอาดขึ้นเยอะ  เลิกแล้ว ไปอาบน้ำ อาบก่อนถูสบู่ 1ขัน
ยังไม่ทันเต็มตัวเลย ถูสบู่ก็ไม่ทั่ว เวร ล้างตัว ไอหนึ่ง มันก็เป่านกหวีดเร็วชิบหาย อาบกันมะรุมมะตั้วหมด ตกลง              ยังมกเหมือนเดิม  กินข้าว เจือกกลายเป็นที่รู้จักของคนในกลุ่มไปเลย เพราะกินเร็ว ทั้งๆที่กินแบบธรรมดาแล้วนะ
แถมต้องป้อนข้าวคนตรงข้ามอีก โคตรเขินเลย เข้าหอประชุม ตอนแรกๆก็เมื่อยขาอ่านะ หลังๆก็เริ่มมีเป็นคอนเสิร์ต
ก็เลยเริ่มมั่วๆ เลยรู้จักกะผู้สาว 2 คน คือ โบว์ (สีม่วงนะว้อย) มาจาก ท.5 กะ แจ เด็กมหาเก่า มาจาก3/4
เค้าก็ถามชื่อเราอะนะ เราก็บอกส่า ชื่อ กัน  เค้าก็เลยบอกว่า  แจ-กัน เราอึ้งเลย หุหุ 
ออกไปเต้นแดนซ์กระจาย กะเพื่อนๆ ที่มารวมตัวกัน โดยมิได้นัดหมาย เราก็เลย โชว์สเตป ไปแดนซ์อยู่ด้านหลังคนเดียว
ตบท้ายด้วยเบรกแดนซ์ 1 ท่า หุหุ ภูมิจายๆ     บายศรีสู่ขวัญ เราพยายามที่จะมองหา สิ่งที่มองไม่เห็นแล้วนะ
แต่มองยังไงๆก็ไม่เจอสักกะที คงไม่มีบุญพอที่จะมองละมั่ง  แถมวงโยดันเจือกลายเคง ตีกลองยาวร้อง ชิคเก้นลิตเติ้ลอีก
ตอนค่ำ นอนอย่างรวดเร็ว ไม่มีการเล่นแต่อย่างใด  นอนข้างบักเอียด กะ ไอกู้ด โครงการ
 
 
วันที่ 25 เมษายน 49
 
ติ่นแต่เช้า แบบไม่งัวเงียเท่าไรอะนะ ก็พยายามทำให้ทรงผมดูไม่ทุเรดเท่าที่ควร ลงไปวิ่งได้ 5 รอบ จบ
ถามหน่อยดิ มึงปลุกกุลงมาทำไมวะ ไอพวก สต้าฟ งี่เง่า ไปอาบน้ำ รอบนี้ บายขึ้น อาบด้วยตนเอง ไม่ต้องรอนกหวีด
อาบก่อนถูสบู่ 2 ขัน ถูเส็ดอีก 3 ขัน กินข้าว เราดูแล้ว เราว่า ค่าข้าวไม่ค่อยคุ้มกันเงินที่จ่ายไปเลย 850 เหมือนกินอยู่ได้ 300 เลย เข้าหอประชุมทั้งวัน ก็นั่งกันขาระบมหมดแล้ว แถมจองตั๋วเข้าเฝ้าพระอินทร์เป็นสิบๆใบเลย หุหุ
ก่อนกลับเอาความรู้สึกที่มีต่อรุ่นพี่เขียนลงในป้ายชื่อ และก็กลับกะ ไอกาย แม่อีนุ้งมารับ ที่หน้าซอยด้านใน
ขอบคุณอีนุ้ง และ คุณแม่  หุหุ  
 
ไปหล่ะ  เพลียเหลือเกิน
 
 
~SaY_LoVe_You~
 
    รักเธอนะคนดี
4月9日

เซ็งชีวิต

ช่วงนี้ไม่รู้ไมเซ็งโคตรๆ
ทั้งๆที่ไม่ได้มีเรื่องไรมากมาย
แต่ก็เซ็ง
ไม่รู้จะระบายที่ไคดีแล้ว
เพื่อนหนีหายกันหมด
เหมือนอยู่คนเดียวตลอดเวลาเลย
ทำไมไม่มีไคนึกถึงกุมั่งวะ
นิสัยกุก็งี้แหละ
อยากเป็นคนสำคัญของเพื่อนๆ
แต่ไม่รู้ทำไมทำไม่ได้ซักที
คงจะเป็นเพราะตัวกุไม่ดีพอ
 
รู้ไรมั้ย ทุกวันนี้ อยู่คนเดียว
ไม่ได้สนุกอย่างที่คิด
บ้านกุไม่มีคอม ไม่มีมอไซด์
จะคุยกะเพื่อนก็ไม่ได้ ต้องออกมมาเล่นข้างนอก
เวลากลับบ้านก็อยู่คนเดียว
มันก็เหงาเป็นเหมือนกัน
แล้วช่วงนี้ พ่อแม่ลงมา
ทีวีก็ไม่มีให้ดู ต้องไว้ข้างล่าง เอาไว้ให้ พ่อแม่ดู
ต้องนอนอยู่ข้างบน ทั้งที่ไม่มีไรทำ อยู่หลายช.ม.
จนกว่าจะง่วง
คิดถึงเพื่อนก็โทรหาไม่ได้ ไม่มีตังเติม
นิสัยเราถึงได้แย่แบบนี้แหละ
แล้วอีกอย่างที่สนิทกะฝ้ายนัก
ก็เพราะว่ามันอยู่ข้างบ้าน
ตามใจไร ถามมัน บอกมันตลอด
ถึงแม้ว่า มันจะไม่ได้ช่วยไรได้มากก็เถอะ
อย่างน้อยมันก็มีสักคนอะนะ
 
 
เนี่ยๆเล่าให้ฟัง กุเซ็งมากเลย
นิสัย ที่อยากให้เพื่อนเห็นความสำคัญมั่ง
อยากให้เพื่อนมาคอยถามว่า เป็นไรเหรอ เวลาที่เราเซ็งๆอะ
อยากให้เพื่อนโทรมาชวนเราเป็นคนแรกว่า
ไปเที่ยวกันเถอะ
อยากจะมีส่วนร่วมกับเพื่อนๆในทุกๆเรื่อง
จำได้มั้ย แข่งวอลเลย์อะ
ที่เราไม่ไปดู และไม่ไปซ้อมเลย
เพราะว่าเรารู้ว่า ตัวสำรอง ยังไงๆมันก็ไม่ได้ลง
เรารู้ว่าเราเล่นไม่เก่ง เพราะ เราไม่เคยได้ซ้อมดีๆเลย
เล่นทุกที บังลาย แย่ง
ความจิงมันเป็นความผิดของเราเอง
 
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคน
 
ที่กุคิดว่า คงจะเข้าใจนิสัยแย่ๆ ของกุนะ
 
 
 
 
 
 
กุรักเพื่อนทุกคนเลย
 
 
 
 
 
 
รักกุมั่งนะ 
4月1日

เดือนแห่งความซวย

     เดือนนี้ เป็นเดือนที่รู้สึกว่าตัวเองย่ำแย่มากเลย
เริ่มด้วย กุญแจบ้านหาย ต้องหอบไปนอนบ้านรุ่นพี่ ตอนประมาณ 4ทุ่มกว่าๆ
ช่วงนั้นอย่างน้อย ก็มีคนโทรมาเป็นห่วงเป็นใยบ้าง รู้สึกว่า ไม่เป็นไรหรอกนะ
วันก่อน พ่อเอามือถือ ปาล์มมาให้ใช้ พ่อเราไม่อินเตอร์ ก็เลยใช้ไม่เป็น เราเลยชิ่งมาใช้
ใช้ได้สัปดาห์กว่า มันก็พังซะงั้น  เลยกลับมาใช้เครื่องเก่า 
พักหลัง รู้สึกไม่ค่อยได้คุยกะแยมเท่าไร วันก่อนไปเล่นน้ำที่ชายทะเล สนุกมากเลย
แต่ตอนค่ำมาเล่น msn ดันถูกแยมบอกเลิกซะงั้น ตอนนั้นทำไรไม่ถูกเลย ยังงงๆ
เรายังไม่รู้เหตุผลที่แท้จิงเลย ว่าไมถึงเลิก ตอนนี้ ต้องนอนซมเวลาคิดถึงทุกวัน
ต่อจากนั้น มือถือเคื่องที่ใช่อยู๋ ก็จอเสีย ไม่ต้องรู้กันพอดี ว่าไคโทรมา หรือ ข้อความว่าอะไรมั่ง
แค่นี้ คุณคงคิดว่า ซวยแล้วสินะ ยัง  
วันก่อนไปเที่ยวหาดใหญ่ เบิกตังล่วงหน้าจากที่ทำงานมา 500 ตอนค่ำมาเล่นเกม ออกไปซื้อซาลาเปามากินพลาง มีเศษตังทอน เอาไปโทรศัทพ์ ตั้งกระเป๋าตังไว้บนตู้ โทรเส็ด เอาซาลาเปาไป ตั้งกระเป๋าทิ้งไว้
ในนั้นมี บัตรประชาชน ใบขับขี่ บัตร ATM ออกมาอีกที ก็หายไปแล้ว รู้สึกว่า ตัวเองคงทำกรรมไว้มาก หรือไม่ก็ เบื้องบน คงจะทดสอบดูว่า เรามีจิตใจแน่วแน่ พอที่จะเป็นคนต่อไปรึเปล่า
กลับไปบ้าน กุญแจหายรอบ 2 ยังดีที่ตั้งกุญแจสำรองไว้ ที่ศาลพระภูมิ หน้าบ้าน ยังเข้าได้อยู่
ตอนเช้า พ่อโทรมา เลยแจ้งซะ ถูกด่ายับเยินเลย เรื่องกระเป๋าอะ ไม่เป็นไรหรอก แต่บัตร ATM นี่สิ
พ่อเราจะต้องโอนตังมายังไง เราจะเอาตังไหนใช้
วันนี้ พ่อจะมา เพราะ ต้องมาเชงเม้งหน่ะ ยังดีนะ ที่เชงเม้งช่วยไว้
ขอบคุณ วันเชงเม้ง  
 
 
ขอบคุณ เพื่อนๆทุกคน ที่อ่าน ถึงแม้ ว่า มันจะเป็นเรื่องไร้สาระ ก็เถอะ
 
 
3月8日

เที่ยวภูเก็ต

วันที่ 2 มีนาคม 2549  ไปเยี่ยมพ่อกะแม่ที่ภูเก็ต
    ขึ้นรถทัวร์ที่หน้าราชภัฏตอน20.30  ไอเจมมาส่ง  นั่งรอกันจน21.00รถยังไม่มา ไอเจมกลับไปก่อง ก็เลยนั่งรอต่อจน21.30 รถเพิ่งมา (ตอนแรกนึกว่ารถโดนระเบิดที่สุไหงโกลกแล้วซะอีก) นั่งรถไป โดยมีสาวอิสลามนั่งอยู่ข้างๆ หลับตลอดทาง จนมาถึงกระบี่ สาวอิสลามก็ลงรถ เราก็เลยได้นั่งคนเดียวจนถึงภูเก็ต  ไปลงที่ขนส่ง ประมาน30นาที พ่อก็มา ถึงบ้านพ่อประมานตี5กว่าแล้ว ก็เลยนอนต่อ
 
วันที่ 3 มีนาคม 2549  เที่ยวภูเก็ต
   ตื่นมาประมาน09.30โดยพ่อปลุก ก็อาบน้ำ ไปเซ็นทรัลกะครอบครัว ห้างที่นี่โครตใหญ่เลย ได้ๆกันกะที่กรุงเทพ แต่เสียดายที่คนน้อย เลยดูบางๆ  แล้วก็ไปโลตัส ได้เสื้อมา1ตัวกะกระเป๋า1ใบ  กลับบ้าน
อาบน้ำอีกที ไปดูหนัง "จอมคนผงาดโลก" หนังโคตรมันส์  กลับบ้าน นอน
 
วันที่ 4 มีนาคม 2549 
   พ่อพาไปกินหมี่ฮกเกี้ยน หรือ หมี่สะปำ ลักษณะคล้ายๆกะราดหน้าหมี่เหลือง แต่ว่าอร่อยกว่าเยอะ
และก็พาไปที่ หอคอยชมวิว 360 องศา เห็นเมืองภูเก็ตเกือบทั้งเมืองเลย  กลับบ้าน ออกไปซื้อบัตรเติมเงิน ล้มรถหน้าบ้าน พ่อเห็นแล้ว แต่ว่าไม่ช่วยเลย ทำกันได้ T_T
 
วันที่ 5 มีนาคม 2549
   วันนี้ต้องอยู่บ้านกะน้อง เพราะว่า พ่อพาเเม่ไปฝากครรภ์ที่เพิ่งจะมาใหม่ๆ ยังไม่รู้ว่าตัวผู้หรือตัวเมีย แต่ก็อวยพรขอให้ได้ตัวเมียละกัน  วันนี้ก็เลยไม่ได้ไปไหนเลย 55+(ขำตรงไหนฟะ) ตอนค่ำออกซื้อกับข้าวกะพ่อ พ่อบอกให้ไปซื้อ โอวต้าว มาลองกินดู ปรากฏว่า คล้ายๆกะหอยทอด แต่ว่าใส่หอยนิดเดียว แถมใส่เผือกกะแคบหมูด้วย อร่อยดี
 
วันที่ 6 มีนาคม 2549

   ไปป่าตอง ที่ป่าตองมีแต่ฝรั่ง นมหก 55+ และก้สาวขายตัว เอิ้ก (ความจิงไม่มีหรอก) และก็พ้นไป แหลมพรหมเทพ  ไปดูพระอาทิตย์ตกน้ำ ป๋อมแป๋ม สวยมากๆ เด็กจีน เอ้ย!ม่ายช่าย ดวงอาทิด ตะหาก แหะๆๆ  กลับบ้าน

 

เรื่องมันก็มีอยู่แค่นี้

พอแล้ว

เหนื่อย

 

~SaY_LoVe_You~

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
3月2日

ไปหาดใหญ่

เขียนเลยไปวันนึง ช่างมัน ไม่สนว้อย 55+
ไปหาดใหญ่กัน นัด9.30มาตรงเวลาเป้ะ โดยมี เรา ตั๋ง ยะ เบียร์ เอียด กาย เจม ไมค์ เต็ม เกมส์
แยม เฟิร์น เป้ แนน ฝ้าย น้ำตาล จ๊ะโอ๋ หมิว บิ๋ม   หลังจากที่ไปถึงหาดใหญ่ กอ และ ปันปัน ก็ตามมาสมทบ
แล้วก็ไปจองตั๋วหนังเรื่อง  เด็กหอ   ตอนแรก กะว่าจะไปดูเรื่อง มิวนิค แต่มีแต่ซับไตเติ้ลทั้งนั้น แถมยังฉายตอน 16.30 ด้วย
ก็เลยดูว่าดู เด็กหอ ดีกว่า  ค่าตั๋วหนังวันนี้ แค่70 บาท แต่ดันต้องจ่ายไป 100บาท  เพราะมีคน ที่ทุกคนก็รู้ว่าไค โกงเงิน    แถมไม่คืนให้ เอาไปร้องเพลงหมด   ก็เลยปล่อยเลยตามเลย  จากนั้นเราก็ เข้าไปดูหนัง   หนังสนุกมาก แหวกแนวจากในโฆษณามากเลย  ก็เลยคิดว่า ดีแล้วที่มาดูเรื่องนี้  จากนั้นก็ไปต่อที่ ไดอาน่า  กว่าจะไปถึง รถตุ๊กตุ๊กลุงนั้น สตาร์ทได้ซัก 7รอบแล้วสา  แถมรถตุ๊กตุ๊กคันหลังก็ตามจิกไม่ปล่อย เตรียมที่จะให้เราเปลี่ยนไปขึ้นรถของแกให้ได้ แต่สุดท้ายก็ถึง โดยยังอยู่บนรถคันเดิม  แล้วก็ไปเดินไดอาน่าอยู๋พักนึง  ก็เลยไปกิน KFC กัน แล้วก็นั่งรถกลับบ้าน 
 
ปล.ไอพวกชอบสร้างความร้าวฉาน  อย่าทำให้มากนัก เด่วกุเสกของเข้าท้องอย่าว่ากัน(เพื่อนพ่อกุเล่นของอยู๋)
2月27日

ปัจฉิม+เที่ยวตำมะลัง

วันที่24 กพ. หรือวันศุกร์ที่ผ่านมา
ได้เกิดเหตุวินาฏกรรม เอ้ย! ได้มีงานปัจฉิมของห้องม.3/1
โดยมีนักเรียนร่วม50ชีวิตและอาจารย์ที่ปรึกษาอีก2ท่านด้วยกัน
 
เหะๆๆ เข้าเรื่องๆ วันนี้เรารีบมาตั้งกะแต่ 4โมงเลย ร้อนตายชัก
มาเจอเพื่อนที่มารออยู่ก่อนหน้านี้อีกเป็นกะตั้ก
เข้าไปในงาน ห้องด้านบน นั่งกันเป็นโต๊ะๆ โดยโต๊ะเราก็มีแต่ Gary ทั้งนั้น
เขกะแนนมีเกมมาให้เล่น ให้ยืนบนกระดาษหนังสือพิมพ์ ทั้งโต๊ะเลย
เหลือโต๊ะ Gary กะ Sony ไอทางโน้นมันขี้โกงจิ้บเลย เราก็โกงแต่ไม่สำเร็จหน่ะ อิอิ
อีมดดำ เป็นหอยอะไรไม่รู้ ลงไปนั่งจ้ำปี้จ้ำปุดอยู่ข้างล่าง ไอยะลงไปด่า ขึ้นมาเลย กร้ากๆๆ
พวกเรากินอาหารอย่างเมามัน อาหารมาไม่ถึง2นาที หมด! แค่นั้นยังไม่พอ ดันไม่แจมโต๊ะคนอื่นอีก
โดยเฉพาะโต๊ะอีบิ๋ม หมดอย่างรวดเร็ว  และก็ต่อด้วย ร้องเพลงด้วยกัน คนละนิด
แล้วก็ถึงช่วงเด็ด เวลาที่พวกเรารอคอย Budder จะปรากดตัวให้ Buddy ได้เห็น
แล้วเราก็รู้ตัวจิงของ เค้าสักกะที เค้าคือ น้องหนูแอมนั้นเอง เป็นคนที่เราไม่ค่อยจะได้คุยด้วย
แต่ว่า แอม แนบเนียนมากๆ ทำให้เรานึกว่าเป็น แจสซะได้ นับถือเจงๆ
มีนอกรอบ แยมเอานาฬิกามาให้ ซื้อมายังกะเด็ก ป.2ใส่เลย มีไฟด้วย จิ้วๆๆๆๆ
ต่อด้วยร้องเพลง หนังสือรุ่น ร้องเลยตู น้ำตาไหลพรากๆ
และก็ลงมาเสวะนา ภาษาคนใกล้จากกัน แบบฟังไม่ค่อยจะรู้เรื่องเพราะว่า แต่ละคนร้องไห้เพ
เราไม่อยากเขียนความรู้สึกต่อทุกคนนะ อยากพูดพร้อมกันทีเดียวเลยว่า
 
"เรารักและจะคิดถึงทุกๆคนเลย"
 
 
 
วันที่25 วันเสาร์อะนะ
ไปบ้านไอกอ ที่สตูล  โดยเริ่มจาก ไปนอนบ้านไอเต็ม หลังจากงานปัจฉิมเลิก
แล้วตอนเช้า พ่อไอกอ หรือ น้าสุด ก็มารับที่หน้าบ้านไอเต็ม พร้อมด้วย ไอไมค์ ไอเจม ไอเต็ม
โดยไอเสี่ยวมาช้ามาก รอมันคนเดียวเลย เรานั่งรถตู้ของน้าสุด ไปจนถึงสตูล
น้าสุดแวะสวนสาธารณะ เป็นที่ๆ โคตรสวยงามเลย  ขึ้นไปนอนอยู่พักนึง
แล้วก็ไปต่อที่ร้านอาหาร สุดห่วย แม่งบริการลายป้อก แถมช้าอีกต่างหาก
น้าสุดบ่นไม่ได้หยุด กร้ากๆๆ ขำ และก็ไปที่ชายแดนไทย-มาเลเซีย ไปเดินเที่ยว ได้เกงมาตัวนึง
และก็ไปบ้านไอกอ ตอนแรกนึกว่า บ้านมันจะกันดารซะอีก ที่ไหนได้ บายก่าบ้านเราอีก ติดแอร์ทั้งบ้านขับรถเวป กะ คลิก ไอกินหนมจีนหลังซอย  พอตอนค่ำ ไปกิน ข้าวที่ร้านข้าวต้มกุ๊ย สั่งซะมันเลย
น้าสุดจ่ายไม่อั้น เสี่ยเลี้ยงๆ 55+  พอตอนค่ำ ดูบอล เชลซี กะ อะไรและก็ไม่รุ 2-0 หลับซะก่อน
ตื่นมาอีกวัน พ่อกอ พาไปกินแต่เตี๊ยม   กินไปอย่างบ้าคลั่ง 41เข่งด้วย เหลืออีก2เข่งจะสูงเท่าไอไมค์แล้วนะเนี่ย  แถมไม่รู้ไคเปิดพัดลม ปลิวล้มหมดเลย อายคนชิบ
ไอกอพาไปเที่ยว ท่าเรือ เราไปเล่นเบรกแด็นซ์ และก็ถ่ายช้อตเด็ดเอาไว้ ไปดูที่ไอกอเอาเอง
ตอนบ่าย ไอดูบอลจังหวัด สตูล กะ ฉะเชิงเทรา สตูลเล่นห่วยแตกมาก แพ้ไป2-1 เหม็นควันบุหรี่ตายชัก วันนั้นเกือบตาย     ตอนเย็นไปกินของว่างที่ร้าน ขอบคุณ สั่งชาชัก มากิน กะ โรตี มะตะบะ พร้อมด้วย กะโป๊ะ อีก2จาน เอิ้ก  และก็ไปเดินงานกาชาด ได้เสื้อมาอีก 1ตัว 
ตอนค่ำนั่งแกะปู กิน ไอไมค์โคตรเซียนเลย ใช่เด่ะ พ่อมันประธานประมงนิ 55+
และก็ไปนั่งดูบอล รอบชิง แมนยู กะ วิกแก็น  ก้ากๆๆๆ  แมนยู ยิงพรุน4-0
แสดงให้เห็นได้ว่า แมนยู ยังเป็นขวัญใจเราเหมือนเดิม  และก็ไปกินข้าวผัดที่หน้าสุดซื้อไว้ รอบดึก
ไปบ้านกอทีนึง น้ำหนักขึ้นเป็นว่าเล่น  ไอทุ่นขึ้นไป5โล เรา1โล
ตอนนอน ไอเสี่ยวเจือกเราเรื่อง ขนลุกให้ฟัง นอนไม่หลับพ้น  ต้องรีบตื่นแต่เช้า
ตอนเช้าตื่นมา6.00 กลับบ้าน  ขึ้นรถตู้ที่หน้าซอย  มาลงที่บ้าน และก็ไปสอบแก้ตัว วิชาคณิตเสริม
นั่งรอแต่เช้า ได้สอบบ่าย  เหอะๆๆ  ไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือ  และก็กลับมาสอบ 
สอบเส็ด ไปกินโอ่ง แต่ดันปิด เลยไปกินไอยิวเเทน 
 
จบแล้ว
...เหนื่อย... 
 
 
~SaY_LoVe_You~
 
 
 
 
 
 
 
 
2月23日

สอบ final วันสุดท้าย

ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง
วันที่เราจะสอบจบ ม.3 สักกะที
แล้วก็มาคนแรกเหมือนเคย
 
 
สอบวิชาแรก วิทยาศาสตร์
อ่านมาพอประมานอะนะ
แม่งออกอะไรก็ไม่รุ
ไม่เห็นจะสอนในห้อง ออกที่เรียนพิเสดเพ
เอามาออกทะมายยย ไม่ได้เรียนกะแก(ป้าอ้อย)ซักหน่อย
ต่อมา อังกฤษ
อ่านมาน้อยสุด ข้อสอบออกง่ายจิ้บเป๋งเลย
ออกอย่างรวดเร็ว
 
 
พักเที่ยง ออกไปกินข้างนอกตามเคย
แต่คราวนี้กินใกล้กว่าเดิม
ไปกินก๋วยเตี๋ยวไม่ได้เรื่อง(เรือ)ข้างวิเชียรชม
แด็กไป2ถ้วย แม่งถ้วยนึงยังกะเศษเส้นหมี่
เดินกลับ วันนี้ไม่เจอรถลุงท่อม
 
 
สอบคนิดเสริม
อ่านมามากที่สุดเลย
ผ่านไป40นาที ยังทำได้ประมาน8ข้อ
เร่งสุดชีวิต สุดท้ายก็ทำไม่ทัน
เหลือ2ข้อ กับเดาไปอีกหลายเหมือนกัน
ก่อนกลับ อ.ริ้วทองเรียกตัว
ไอไมค์หลอนว่าสอบตก
ตกลงกลายเป็น แฟ้มไม่สมบูรณ์ ต้องมาทำต่อ
แล้วก็ไปดูคะแนนสอบ วันอังคาร
ตกจิง!
เต็ม 20 ได้9
คะแนนจิง เต็ม 60 ได้ 25
นี่ กุโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ
เลยต้องมาแก้ วันอังคาร แถมพุ่งนี้10.00 ต้องไปสอบ สุวัด อีก
 
 
ไปทรัพย์สิน ซื้อของให้บัดดี้
เอาเกมไปขาย ซื้อมา1400 ขายได้แพงมาก 300
ซื้อ.......ให้.........(ไคคนหนึ่ง)
และก็.........ให้ บัดดี้
กลับบ้าน
19.00 ออกมากินน้ำชากะไอกอ ที่ ชาแรง
 
 
พอๆๆๆ
...เหนื่อย...
 
 
~SaY_LoVe_You~
 
第 1 张,共 40 张
没有可用类别。